OERsterk in Qatar

Op maandag 1 mei vloog ik met mijn gezin naar Qatar. We werden uitgenodigd door vrienden van ons. 
Ik wist niet veel van Qatar, behalve dat het WK voetbal in 2022 daar wordt georganiseerd. En ik ging ervan uit dat er veel zand was πŸ™‚ 
In het vliegtuig sloeg ik de snack over. Het blijft interessant dat je in vliegtuigen juist heel gezond voedsel zou moeten eten om de stress op lichaam en geest van een vlucht te compenseren. In plaats daarvan kreeg ik dit 'voorgeschoteld': 
We kwamen s avonds rond 19:30 uur aan. Het was al donker. We reden naar het appartement waar we de volgende dag het volgende uitzicht hadden. Links zie je een nieuwe wolkenkrabber in aanbouw. 
Het is symbolisch voor Qatar. Er is geen gebrek aan geld. Het is ongelofelijk wat daar in 13 jaar is gebouwd. Het hele hart van Doha is in korte tijd gecreëerd, en het bevolkingsaantal dat voor een groot deel uit expats bestaat is in die tijd een aantal keer verdubbeld. 
Het is er zo luxe dat de chocolade uit de muur stroomtÒ€¦ 
Ik zal mijn ervaringen en indrukken kort beschrijven. 
– Mensen zijn enorm aardig en behulpzaam. 
– Sommige wetten zijn heel streng. Door rood licht rijden kost je namelijk 1500 euro (6000 Riyal) en een maand gevangenisstraf. Alle autos staan dus op tijd eventueel met piepende banden stil.
– De godsdienst is de Islam. Mensen bidden zon 4 keer per dag. Zelf heb ik ook een moskee bezocht, en werd me ervan bewust hoe krachtig het is om vier rustpunten op een dag te hebben om jezelf weer te verbinden. Godsdienst is zo ook een krachtig middel tegen overspannenheid, en vóór een gebalanceerd en zinvol leven. 
– Er wordt (bijna) niet gestolen. Je kunt je auto open laten staan en je mobiel of portemonnee op tafel laten liggen. In de Islam is stelen verboden (net als in andere godsdiensten natuurlijk, maar de consequenties zijn in Qatar wel erg hoog). Als je wel steelt moet je het land uit en kom je het land niet meer in. Krachtige wetgeving heeft dus het vermogen om het oerbrein van de mens goed te reguleren. 
– Als je in Qatar werkt betaal je geen inkomstenbelasting. Je geeft het geld weer in het land uit, en het is heel gebruikelijk om overal fooien te geven. 
– Het is erg warm in Qatar. Er is een andere luchtvochtigheid, waardoor je in de praktijk overdag vooral binnen bent op plekken waar airco is. (in het begin van het jaar schijnt het overdag beter uit te houden zijn)
– Het eten is fantastisch. Er zijn veel verschillende keukens, van Syrisch, Libanees tot Italiaans. Er was trouwens ook een grappige Turkse ijscoman waar Noah een ijsje haalde. 
 
Om privacy redenen YouTube heeft toestemming van jou nodig om te laden.
Akkoord
– Ook in Qatar zie je steeds meer 'dikke' mensen – en kinderen. Veel voeding wordt vanuit het Westen geïmporteerd, en ze zijn gek op zoet. Overmaat aan zoet + gebrek aan beweging = toename vetweefsel.
– We zijn ook in het museum geweest van een sjeik die een vermogen heeft van 2,2 miljard euro. Hij heeft in zijn leven 100.000 items bij elkaar gespaard, waarvoor 600 luxe autos. Tsja, dat is toch een andere vorm van keuzestress πŸ˜‰ 
– Qatar doet hard zijn best om de hele infrastructuur voor het WK Voetbal in 2022 neer te leggen. Werkelijk overal wordt gebouwd, van snelwegen, rotondes, metrolijnen tot shopping malls. The sky is the limit. 
Het land heeft mij verrast. Het weekend ervoor was ik in Londen bij Tony Robbins (verslag volgt later). Ik zat op dit event op de eerste dag naast Sunil uit Dubai. We spraken over onze mind en angst. Er viel een stilte. Hij verbrak de stilte met de opmerking: We are all our own terrorist (We zijn allemaal onze eigen terrorist.) Hij bedoelt hiermee dat we onszelf constant beperken met onze (irreëele) angsten. Hij heeft gelijk, en ik heb me in Qatar veiliger gevoeld dan in Nederland. Grappig hoe aannames en vooroordelen werken. Niet dat ik mij in Nederland onveilig voel, maar ik zou in Amsterdam mijn iPhone en portemonnee niet op tafel laten liggen als ik naar de WC ga. En mijn fiets kan ik beter ook niet met de sleutel erin op Het Leidseplein laten staan. Helaas. 
Hieronder enkele fotos met toelichting van mijn ervaring in Qatar. 
 
In de Jeep voor een woestijnrit. 
 
Zand, zand en nog eens zand…
 
Ieder avond met Noah met spelletje 'Familie Poen' spelen.
 
Met Noah in de grote zandbak. 
 
Om privacy redenen YouTube heeft toestemming van jou nodig om te laden.
Akkoord
 
 Trots dat mijn boeken ook in Qatar op een aanrecht staan πŸ™‚ 
 
Met onze vrienden Robert en Elske iedere avond uit eten en genieten van het leven. 
 
In de koele avond trekken mensen naar buiten om te eten.
 
 
Op de lokale markt (Soukh) vind je veel mooie stoffen. 
 
Bepaalde verkeersborden zijn nieuw voor mij πŸ™‚
 
Aan de overkant zie je het land van Saoedie-Arabië. 
 
De valk is het nationale symbool, en een heilig dier. Natuurlijk ook erg gewenst om in de woestuin van grote hoogte dieren – en dus eten – waar te nemen. In veel auto's hangt ter bescherming van de inzittenden een valkenveer. 
 
Na een paar heerlijke dagen vlogen we weer naar het koele Amsterdam. Klaar om het OERsterk-virus weer met frisse energie verder te verspreiden πŸ™‚ 

Reageer

Deze website gebruikt (suiker-vrije) cookies. Wil je deze accepteren voor een optimale beleving? (meer info) Akkoord