Waarom jij niet de beste zorg krijgt: pleidooi voor één geneeskunde (deel 2)

Dit is een vervolg op mijn blog van afgelopen woensdag (klik hier als je hem hebt gemist of wilt lezen).
Er is een zorgwekkende stijging van chronische welvaartsziekten. De belangrijkste oorzaak is een verkeerde, ongezonde leefstijl. De nieuwe omgeving de huidige maatschappij – sluit niet meer aan op onze oeroude genen. Hier ligt het probleem én de oplossing.
We leven als normale mensen in een abnormale omgeving. Het resultaat is een maatschappij die uit balans is. Het medicijn is een gezonde leefstijl en samenwerking tussen de reguliere en complementaire geneeskunde, zodat er één nieuwe geneeskunde ontstaat. Een combinatie van het beste van twee werelden. Een combinatie van een ziekenhuis en een gezondheidshuis.

Complementaire geneeskunde

De complementaire geneeskunde is gefundeerd op een juiste balans tussen lichaam en geest. Het doel is om het zelfherstellend vermogen van het lichaam te stimuleren, zodat het lichaam zichzelf kan genezen. En het liefst niet pas bij klachten in actie komen, maar juist preventief door middel van de juiste voeding, beweging, ontspanning, mindset en de juiste omgeving.
De eerste regel van de Griekse geneesheer Hippocrates, tevens grondlegger van de huidige reguliere geneeskunde, was breng geen schade toe. Hij propageerde Laat voeding uw medicijn zijn, en uw medicijn uw voeding.
Hippocrates (460-375v.Chr.) en Maimonides (1135-1204n.Chr.) zijn de artsen geweest die aanvankelijk hun grootste stempel drukten op de medisch-historische ontwikkelingen in West-Europa. Beide kennen aan voeding een belangrijke helende waarde toe. Maimonides hij was de lijfarts van Saladin, de toenmalige heerser van Egypte propageerde eerst voeding te gebruiken bij ziekte alvorens medicijnen te gaan voorschrijven.

Scheiding regulier versus complementair

Het ontstaan van alternatieve geneeswijzen dateert uit 1865, wat het geboortejaar van de reguliere geneeskunde in het Westen genoemd kan worden. In dit jaar werd de wet van Thorbecke aangenomen, waarin stond dat het uitoefenen van de geneeskunde alleen voorbehouden is aan degene die aan een universiteit wordt opgeleid. Wie niet op een universiteit is opgeleid en toch de geneeskunde beoefent, wordt daardoor als een kwakzalver of een alternatieve genezer betiteld. De Vereniging tegen de Kwakzalverij is vooral op zoek naar het eigen gelijk en niet naar de waarheid. Het lijkt er soms op dat de reguliere geneeskunde toen een octrooi op genezing of de waarheid heeft afgedwongen.

Pijnlijke scheiding

Het grootste lijden in de huidige geneeskunde wordt veroorzaakt door het scheiden van alternatief of complementair en regulier.
De reguliere geneeskunde is expert in de acute geneeskunde en de specialisatie van de complementaire geneeskunde ligt in de preventie en behandeling van chronische leefstijlgerelateerde aandoeningen. Op dit moment wordt de reguliere geneeskunde te hoog en de complementaire geneeskunde te laag ingeschat.

Mythologie

Artsen zijn niet gespecialiseerd in gezondheid. Artsen zijn vooral specialisten in ziekte. Geen arts kan genezen. Genezing treedt op door het herstellend vermogen van het lichaam te prikkelen en dit vermogen te stimuleren. Een arts kan wel dit vermogen van het lichaam in staat stellen om zichzelf te genezen. Natuurlijke interventies, waaronder bijvoorbeeld voeding, beweging, overtuigingen en suppletie, kunnen dit vermogen prikkelen.
Symptoomdenken moet plaatsmaken voor systeemdenken. Voorlichting en scholing zijn hierbij essentieel. Voeding is een groot en variabel vakgebied dat dit een eigen universitaire opleiding zou kunnen zijn. Nu wordt er helaas in geen enkel curriculum geneeskunde constructieve aandacht aan complementaire zorg besteed. Ik zal hieronder acht mythes ontkrachten.
1. Medicijnen maken gezond. 
Reguliere medicijnen remmen het zelfherstellend vermogen juist. Niet-natuurlijke gepatenteerde medicijnen maken patiënten passief en doen geen aanspraak op de
eigen verantwoordelijkheid. Over het algemeen houden medicijnen het lichaam op de lange termijn weg van de oplossing. Dit betekent niet dat reguliere medicijnen nooit
ingezet moeten worden. Soms zijn ze hard nodig voor de acute symptomen, maar het is wijs om in de tussentijd de oorzaken aan te pakken. Het onderwerp leefstijl met al zijn facetten ontbreekt nu helaas in de artsenopleiding. De meeste artsen studeren jarenlang medicijnen, maar weten niks van voeding. Op een stagedag verleden jaar in een
ziekenhuis in ons land verbaasde ik me opnieuw over de drankenkar met Dubbel Fris, Cola light, Chocomel en limonade.
2. Vragen over leefstijl kunnen adequaat door (huis)artsen worden beantwoord.
Uit het vorige punt komt ook naar voren dat door gebrek aan kennis geen adequaat antwoord op leefstijlvragen van patiënten kan worden geboden. Ik hoor in mijn praktijk van patiënten vaak dat artsen het wegwuiven als niet bewezen, niet effectief of niet werkzaam. Deze arrogante houding is ongepast. Je kan pas uitspraken doen als je je
in deze materie hebt verdiept of het in je opleiding krijgt aangeboden. Artsen zijn gelukkig ook mensen. Het is niet erg om op leefstijlvragen van patiënten te antwoorden:
Hier heb ik geen verstand van en kan ik dus geen uitspraken over doen. Mogelijk kan een orthomoleculaire arts of PNI-therapeut u verder helpen.
3. Preventieve medicijnen zijn vrijblijvend. 
Geen enkele therapie, of dit nu medicijnen of orthomoleculaire suppletie is, is zonder de juiste kennis vrijblijvend. Op dit moment slikken ruim twee miljoen mensen cholesterolverlagers en ruim één miljoen mensen antidepressiva. Nu zijn dit slechts twee voorbeelden waaruit blijkt dat de samenleving is gemedicaliseerd.
Nieuwe inzichten in cholesterol laten zien dat cholesterol eerder een vriend dan vijand in ons lichaam is, en daarnaast blijken antidepressiva steeds vaker met negatieve
bijwerkingen zoals (zelf)moord samen te hangen (de zogenoemde Prozacmoorden).
4. Er is weinig tegen het ontstaan van ziekte te doen.
Deze overtuiging maakt ons slachtoffer van een onzichtbaar spook dat opeens kan verschijnen. Het huidige systeem biedt alleen nazorg en geen voorzorg. De preventieve
geneeskunde staat nog in de kinderschoenen. Er ligt veel macht bij leefstijl, wat ik in mijn boeken van de OERsterk-serie tot het Persoonlijk Leefstijlplan – uitgebreid toelicht.
5. Je speelt geen rol in je eigen genezing.
Zelf kun je weinig doen om het genezingsproces positief te beïnvloeden, krijgen
veel patiënten te horen. Voeding en mindset spelen echter een essentiële rol. De ziekenhuismaaltijd en de broodkar houden patiënt eerder in het ziekenhuis dan dat ze aan herstel bijdragen. Hier ligt nog een grote reguliere blinde vlek. Wil iemand nog een glas frisdrank of een bakje hopjesvla?, vraagt de zuster vrolijk.
6. Screening staat gelijk aan preventie.
De huidige screening op borstkanker of prostaatkanker (PSA) is geen preventie, maar het eerder opsporen van ziekte. Bij het prostaatspecifiek antigeen (PSA) kun je hier nog vraagtekens bij zetten. Richard Ablin ontdekte het eiwit PSA (prostaatspecifiek antigeen). Ablin raadt het af om de PSA-test voor de opsporing van prostaatkanker te gebruiken. Er is geen normale PSA-waarde. De hoeveelheid stijgt met de leeftijd en is bijvoorbeeld hoger na een fietstocht of seks. Het is hoog bij goedaardige aandoeningen aan de prostaat en het kan laag zijn bij prostaatkanker. PSA is daarnaast niet specifiek voor de prostaat. Het is een eiwit dat door klierweefsel wordt aangemaakt en bijvoorbeeld ook bij vrouwen (aanmaak door borstklierweefsel) te meten is.
De test is gekaapt door de farmaceutische industrie, die met deze testen miljarden euros verdient. Van alle mannen tussen de 50 en 70 jaar heeft 45-80% procent zonder
het te weten prostaatkanker, meestal een niet-agressieve vorm. De meeste mensen zullen overlijden aan een andere doodsoorzaak. Sinds de invoering van de test is het aantal gevallen van prostaatkanker verdubbeld, maar is de sterfte aan de ziekte nauwelijks gedaald. Volgens Ablin is het enzym PSA een manier geworden om ziekte te vermarkten. Met de onderzoeken waaruit blijkt dat er een negatieve link tussen koemelk en prostaatkanker is wordt niks gedaan. De meeste 50-jarige mannen zitten nog aan deze borstvoeding. De groeihormonen in deze melk hebben een negatieve uitwerking op de kliercellen in de prostaat (Bijlage Sir Edmund De Volkskrant, pagina 26-28, zaterdag 22 maart 2014).
7. Geld voor onderzoek naar medicijnen gaat in de toekomst alles oplossen.
Ieder jaar komen er weer vele collectes aan de deur met telkens de belofte dat nieuwe medicijnen bepaalde aandoeningen uit de wereld gaan helpen. Ze zoeken in de verkeerde hoek. De genetica staat slechts voor een zeer klein deel aan de basis van ziekten. De invloed van de omgeving op de genen, epigenetica genoemd, is een veel belangrijker onderzoeksgebied. Met alles wat we denken, doen, eten en drinken kunnen we genen uit- en aanzetten.
In leefstijl- en vooral gedragsverandering ligt de duurzame oplossing tegen chronische aandoeningen. Laten we het onderzoeksgeld een keer hieraan gaan besteden. Dit opent de deur voor artsen om leefstijl in hun adviezen en behandeling mee te nemen.
De meeste mensen vallen nu na een reguliere behandeling weer terug in hun oude ongezonde gedrag. De geneesheer van de Chinese keizer werd per dag betaald dat keizer niet ziek was. Dit doet recht aan het woord geneesheer. Als we artsen volgens dit principe gaan vergoeden zijn de problemen in de zorg snel opgelost.
8. Lichaam en geest zijn effectief met medicijnen te behandelen.
In de psychiatrie is de DSM-5 de bijbel. Na vijftig jaar intensief onderzoek is er geen enkele biologische test gevonden voor welk psychisch probleem dan ook. Laat staan een medicijn. We zitten op de verkeerde weg, waarschuwt de Maastrichtse hoogleraar psychiatrische epidemiologie Jim van Os. De huidige geneeskunde staat bol van de normen, voorschriften, richtlijnen en controles.
Om lichaam en geest effectief te behandelen mogen protocollen door natuurwetten worden vervangen.

Pleidooi verbinding regulier met complementair

Integralis
Het Latijnse woord integralis betekent een geheel vormend. Het doel van de integrale geneeskunde is om alle patronen te herkennen die alle onderdelen verbinden.
Een lichamelijke uiting of ziektebeeld kan uit verschillende lagen voortkomen: voedingsstoffen, hormonen, neurotransmitters, gifstoffen, emoties, culturele oordelen, overtuigingen (vanuit kindertijd), economische, ecologische en sociale factoren. De tegenhanger van integratie is differentiatie: het geheel onderverdelen in onderdelen.
Er is een verregaande versplintering van sociaal-wetenschappelijke kennis. Veel kleine onderzoeksvragen leiden tot een fragmentatie van kennis. De mens wordt als studieobject door veel verschillende vakgebieden, waaronder de politicologie, sociologie, psychologie, antropologie, economie en pedagogie, bestudeerd, maar deze onderzoeksgebieden verbinden hun literatuur helaas niet aan elkaar. Begin van de twintigste eeuw kwam vanuit de behoefte aan differentiatie de huidige reguliere geneeskunde voort. Sinds 2000 wordt de roep om integratie weer groter en is de integrative medicine een nieuwe stroming.
Tegenbeweging
Integratie zouden we als een natuurlijke reactie op differentiatie kunnen zien. Het zijn reacties die zich op een natuurlijke manier afwisselen, net als cellen die versmelten en weer delen. Deze processen spelen zich trouwens niet alleen binnen ons lichaam en de geneeskunde af, maar in de gehele maatschappij. Het beste kunnen integratie en differentiatie hand in hand gaan. Een integrale benadering die ruimte biedt aan
verschillende geneeskundige tradities en (wetenschappelijke) methoden lijkt derhalve het meest optimaal en passend bij de huidige tijdsgeest, schrijft integraal psychiater Rogier Hoenders in het tijdschrift OrthoFyto (nr. 100, pg. 18-22). Te veel integratie kan tot verlies van de individuele identiteit leiden, waardoor er weer een tegenbeweging kan ontstaan: differentiatie. Te veel differentiatie kan weer tot conflict leiden en een gemis aan eenheid, waardoor de weg richting integratie wordt opgezocht.

Is er behoefte aan complementair?

Ongeveer één miljoen Nederlanders bezoekt minstens één keer per jaar een complementair therapeut, zoals een acupuncturist, chiropractor of homeopaat. Vrouwen, 30- tot 65-jarigen, hoger opgeleiden en aanvullend verzekerden, hebben het meeste contact. Binnen de reguliere geneeskunde is tijd een belangrijke factor. Veel onderwerpen komen niet aan bod. De complementaire geneeskunde heeft meer tijd om bij fysieke, emotionele, sociale en spirituele zaken stil te staan. Door de tijdsdruk in de reguliere geneeskunde staat de menselijkheid soms op de tocht.

Gezondheid als startpunt

Complementaire artsen en therapeuten richten zich vooral op het zelfherstellend vermogen en de eigen verantwoordelijkheid van de patiënt. Gezondheid is hierbij het startpunt van denken. Ziekte dient soms zeker bestreden te worden, maar de nadruk ligt op het herstellen van de verloren gezondheid.
Helaas wordt de complementaire geneeskunde nogal eens onterecht met kwakzalverij verward. De complementaire geneeskunde zou niet wetenschappelijk zijn, terwijl de effectiviteit van de complementaire geneeskunde hetzelfde is als de reguliere geneeskunde. Hoogleraar Interne Geneeskunde Yvo Smulders pleit terecht voor andere vormen van bewijs dan epidemiologisch onderzoek. In 2012 gaf het hoofd afdeling richtlijnontwikkeling van het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG)
al aan dat slechts 20 tot 25 procent van de behandelingen die ze in standaarden opnemen is bewezen. Uit nieuwe vergelijkingen blijkt dat slechts 40 procent van de medische behandelingen aantoonbaar gezondheidswinst oplevert. Het medisch vakblad British Medical Journal bestudeerde drieduizend alledaagse behandelingen en concludeerde dat voor de helft ervan geen bewijs van effectiviteit bestaat.
Verder vallen er nog meer kritische noten te plaatsen (met dank aan mijn collega Juglen Zwaan):
Van veel chronische welvaartsziekten is in de reguliere geneeskunde de oorzaak onbekend. Het is prikkelend om je af te vragen hoe de behandeling dan wel bekend kan zijn. In de praktijk worden meestal de symptomen onderdrukt zonder de onderliggende werkingsmechanismen op te lossen. Goed onderzoek naar de echte oorzaak is vaak onbetaalbaar zonder dat het een aantrekkelijk verdienmodel oplevert.
In de Verenigde Staten wordt de term Complementary and Alternative Medicine (CAM) gebruikt om behandelmethoden aan te duiden die nog niet binnen de universitaire opleiding worden onderwezen. Op 56 universiteiten in Amerika wordt op dit moment Integrative Medicine onderwezen, waardoor daar het onderscheid tussen regulier en CAM aan het verdwijnen is. Vanuit de integrale visie wordt namelijk een keuze gemaakt uit alle vormen van geneeskunde waar bewijs voor bestaat en waar ervaring mee is.
Het is in het huidige gezondheidslandschap de uitdaging om preventief te denken en de CAM en psycho-neuroimmunologie een centrale plek te geven. Bestrijd ziekte alleen waar nodig, maar werk vooral op natuurlijke herstelmechanismen en preventie. Stimuleren van de gezondheid blijkt uit alle onderzoeken te leiden tot minder kosten, een betere kwaliteit van leven en zelfs een langer en gezonder leven. Dit sluit precies aan bij het gezonde verstand.

Eén geneeskunde: de patiënt als winnaar

Opzetje voor de regulier arts
Het is een gemiste kans dat artsen geen leefstijl- en voedingsanamnese afnemen. Naast het aanpakken van de klachten is vooral het doel om de patiënt langer en gezonder te laten leven. Hier een opzet voor de blinde vlek van de regulier arts: (vragen afkomstig van The American Association of Family Physicians)
Voeding:
hoeveel maaltijden en snacks eet je iedere dag?
hoeveel maaltijden per week eet je buitenshuis?
in wat voor restaurants eet je als je buitenshuis eet?
hoeveel stuks fruit eet je gemiddeld per dag?
hoeveel porties groenten eet je gemiddeld per dag?
hoe vaak eet je brood, pasta of rijst?
hoeveel keer per week eet je kip of kalkoen?
hoe vaak per week eet je vis?
hoeveel keer per week eet je een toetje?
wat vind jij een gezonde snack?
wanneer eet je het meest?
eet je liever gefrituurd, gebakken of gekookt voedsel?
heb je over- of ondergewicht?
Leefstijl:
hoeveel uur per dag kijk je tv?
hoeveel keer per week sport je minimaal 30 minuten?
hoeveel uur per week zit je (op het werk)?
ben je actief op je werk?
wat is je favoriete activiteit in het weekend?
wanneer heb je voor het laatst gezwommen of een groot stuk gefietst?
hoeveel uur slaap je per nacht? Heb je slaapproblemen?
Snurk je?
krijg je iedere winter de griep of word je iedere winter verkouden?
hoeveel zonlicht krijg je?
heb je een huisdier?
rook je?
drink je vaak alcohol?
hoe gedraag je je in stresssituati
es?
Bovenstaande vragen zijn een laagdrempelige manier om de preventieve geneeskunde in de reguliere geneeskunde te integreren. Het spaart daarnaast op de lange termijn veel ziektekosten uit. Buiten de antwoorden geeft het namelijk vooral de mogelijkheid om informatie over voeding, beweging, supplementen en leefstijl te geven.
Inzicht in wat mensen drijft en wat ze gelukkig maakt. Dit geeft aanknopingspunten op hun weg naar gezondheid. Deze belangrijke pijlers komen dan van de schaduw in het licht. En waar licht schijnt, ontstaat bewustwording.
Hippocrates beschouwde lichaam en geest als onlosmakelijk met elkaar verbonden en geloofde dat het belangrijker is om de persoon te kennen die een ziekte heeft dan de ziekte te kennen die de persoon heeft. Door de Gezondheidsraad en de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) wordt expliciet benadrukt dat gezondheid alles te maken heeft met veerkracht, aanpassingsvermogen en evenwicht. De wisselwerking tussen lichaam en geest is complex en we hebben meer kennis nodig om deze beter te begrijpen, aldus de Gezondheidsraad. De RVZ vindt een cultuuromslag noodzakelijk: van ziekte en zorg naar gezondheid en gedrag (advies Zorg voor je gezondheid! 2010).
Er is een omslag naar gedrag en zelfmanagement. Gezondheid betekent flexibiliteit om
verstoringen op te vangen en de balans te herstellen. Hierbij staat de persoon steeds meer centraal, waarbij de arts als ondersteunende coach zal fungeren. Deze visie brengt ons weer terug bij Hippocrates alsook het taoïstische yin-yang concept. Daarin wordt gezondheid beschouwd als de uiting van een harmonisch evenwicht tussen de verschillende componenten van iemands natuur, zijn omgeving en leefstijl.

Mijn wens

Ik hoop dat dat reguliere en complementaire geneeskunde weer verbonden worden. Ik hoop dat de patiënt weer centraal gaat staan. Geef voeding en leefstijl een centrale rol in de spreekkamer. Gelukkig klinkt deze echo ook vaker in de reguliere geneeskunde. Dat je moet er maar mee leren leven wordt vervangen door dit zijn adviezen die u zelf in uw leven kunt integreren om aan uw herstel bij te dragen.
In feite is er slechts één geneeskunde, namelijk de geneeskunde die het beste uit alle geneeswijzen verenigd ten dienste van de patiënt. Soms is iemand liever onwetenschappelijk genezen dan wetenschappelijk bewezen. Want veel alternatieve geneeswijzen zijn zeker niet zinloos.

Mijn reddingsplan

Ik wil je van harte uitnodigen om deel te nemen aan mijn workshop Persoonlijk Leefstijlplan. Je krijgt een compleet raakwerk, van zingeving, de juiste leefstijlaanpassingen, maar het belangrijkste is dat je met jouw unieke Persoonlijk Leefstijlplan naar huis gaat. Investeer in jezelf, en word leider van je gezondheid. Zoals Confucius (denker en sociaal filosoof uit Oude China) al zei:
Vertel het me en ik zal het vergeten.
Laat het me zien en ik zal het onthouden.

12 reacties

  1. Nettie Groen 6 januari 2018 at 10:47 - Reply

    Er zijn weinig dingen waar ik me over verwonder, zon down to earth type die denkt: ach ja, de mens…Maar dat dit als alternatief wordt bestempeld en dat het niet gewoon de norm is…Daar verwonder ik me echt hevig over!

    • admin 30 november -0001 at 00:00 - Reply

      Eens, Nettie, in de huidige maatschappij worden norm en afwijking vaak door elkaar gehaald. Fijn dat jij bij de norm bent gebleven 🙂 Richard

  2. Wim 6 januari 2018 at 15:19 - Reply

    Geachte Richard, rnrnHet tweede gedeelte van je blog kan ik volledig achterstaan.rnJe haalt zaken aan die voor de meeste reguliere artsen onbekend terrein zijn. Dit is deze artsen niet kwalijk te nemen. Zij zijn in hun opleiding niet in deze zaken gekend. M.a.w. de grondslag is het gebrek aan kennis aanbod.rnIk heb zelf de laatste 14 jaar (van mijn arbeidzame leven) in het klinisch geneesmiddelen onderzoek gewerkt. rnDaarvoor heb vanaf mijn diensttijd (dienstplichtig SRO onderdeel geneeskundige dienst) in de gezondheidszorg gewerkt.rnIk heb vanaf jonge leeftijd me in de Oosterse Krijgskunst (Aikido) verdiept. Dit is een leefstijl die zich in zowel lichamelijke als geestelijke harmonie verdiept. Balans is de kern.rnrnGenoeg over mijzelf geschreven.rnrnRichard ik wens jou en je team veel succes in het gekozen pad. Bij mij komen jullie als een gedegen geheel over. Ik ben in het bezit van je boeken. Ik meen te constateren dat bezieling voor jou een belangrijke drijfveer is. Dat is volgens mij de enige manier om iets te bereiken.rnHeb mijn stem op je uitgebracht. Vanuit mijn hart.rnOok voor mij is het motto: Welzijn gaat boven welvaart!rnrnDe aanhouder wint! Groetjes fan Wim

    • admin 30 november -0001 at 00:00 - Reply

      Dank voor je mooie reactie, Wim. We koersen met vertrouwen verder. Richard

  3. Aleida 7 januari 2018 at 19:38 - Reply

    Mooi blog heb je geschreven.rnWat bij mij naar boven komt is dat je het de opleiding van artsen niet kunt kwalijk nemen, deze is zoals ie is en zou helemaal aangepast moeten worden. Het zou daarom een nieuwe studie/opleiding kunnen worden waar gezondheidsartsen worden opgeleid. Deze gezondheidsartsen zouden dan ook vergoed moeten worden vanuit de zorgkostenverzekering.rnHet is zo maar een idee wat bij me opkomt en waarschijnlijk nog ver weg is maar zo zou het er uit kunnen gaan zien.rnBtw ik heb me aangemeld voor je workshop 😉

    • admin 30 november -0001 at 00:00 - Reply

      Leuk dat je bij de workshop bent, Aleida!rnrnEn wat je schrijft is waar, en hier wordt gelukkig ook aan gewerkt. De eerste leefstijlartsen worden nu opgeleid, ook door goed werk van Stichting Arts & Voeding, en Stichting Voeding Leeft. rnEr is dus zeker hoop. Alle goeds en tot snel, Richard

  4. Cecile 10 januari 2018 at 21:04 - Reply

    Dank Richard voor jou super blogs. Je bent arts, maar ook een super schrijver. rnVia een mesoloog ben ik aan je naam gekomen, heb je boeken gekocht. Hierdoor ben ik nog anders gaan eten, at al gezond. Wat ik mooi vind aan je is dat je iedereen in zijn waarde laat. Ik ben zelf sportpodotherapeut en geef vaak de waarde van voeding aan. Mensen geloven me dan niet, zo jammer. Maar ik houd vol, geef je naam door, verspreid jouw virus. Never stop!

    • admin 30 november -0001 at 00:00 - Reply

      Dank, Cecile, en graag samen verder! Alle goeds, Richard

  5. Henk 11 januari 2018 at 13:51 - Reply

    Ik ben fan van je en sta achter je.rnrnDag,rnrnHenkrnrn

    • admin 30 november -0001 at 00:00 - Reply

      Dank, Henk!

  6. maartje 13 januari 2018 at 18:12 - Reply

    mooi weerrnhoe weet je dat een arts goed is dus ook holistisch (een mesoloog is natuurlijk holistisch)? rnGeloof je ook in herstel van dingen die niet kunnen herstellen :-(…

    • admin 30 november -0001 at 00:00 - Reply

      De eerste generatie leefstijlartsen worden nu opgeleid. Er zijn ook al een aantal kPNI-artsen (klinische Psycho-NeuroImmunologie) die een zeer holistische aanpak hebben, c.q. zoeken naar de oorzaak van de oorzaak. Ik geloof dat er veel mogelijk is als de juiste omstandigheden worden gecreëerd voor het zelfherstellend vermogen. Maar nogmaals: het leven is niet maakbaar, maar wel stuurbaar. Richard

Reageer

Deze website gebruikt (suiker-vrije) cookies. Wil je deze accepteren voor een optimale beleving? (meer info) Akkoord